Ilk kez hesaplasiyorum kendimle
Tuhaftir..
Kalemi,kagidi ve seni onca sevmeme ragmen ,
ilk kez yaziyorum..!
Simdi sen yoksun seni düsünmek var..
Cocukken de seni düsünürdüm her gece
Radyo dinler siir yazardim.
Her Carsamba pazara giderdik annemle
Babam maas aldiginda baklava yerdik.
Dondurmayi da cok severdik.
Ablam üc top yerdi ben iki top.
Yalnizca bu yüzden kavga ederdik,
oysa hayatimin vazgecilmesiydi ablam
Onunda yüzü hic gülmedi.
Hayirsizin birine kacip mahfetti hayatini.
Aklimdan hic cikmaz gittigi günkü karanliklar.
Hüznümü büyüttüm o günden beri, kendimi degil.
Gözlerimde hala bir cocuk aglar..
Düslerimi gezdirdiigm bulutlar,
bir tohumun özlemiydi cicege.
Ve hala kulaklarimda annemin sesi:
Su okulu bitirsen artik,bir ise girsen..!
(siirle karin doymadigi dogruydu)
Bak cemil okudu,mühendis oldu,en güzel kiziyla evlendi Üsküdar`in,
evinide aldi ,arabasinida;
Bense baglama calardim kendi halimce,
Sesim güzelmis,öyle derlerdi..
Nerden bilirdim hep hüzün türküleri söyleyecegimi..!

Hayat bana yine yalan söyledi
Hayat bana yine yalan söyledi
O en güzel yillarim acilara yenildi

Mektuplar yazardim almanya daki abime
Okulu bitirecegime söz verirdim..!
Mahsun düslerimin o en sürgün adasinda,
bakislari uzaklara dalip giden sarkilar ..
Ve mevsimsiz solmus bir cicek gibi,
ayaklar alinda nasil ezilirse umut..
Benimde günesimi iste öyle caldilar..
Öyle tutsak aldilar sevinclerimi.
Sensiz gecen her günü hesabima yazdilar..
Simdi öyle uzak ki, cay icip simit yedigimiz o günler..
Kardesine karne hediyesi ucurtma yaptigin günler..
öyle uzak ki..
Oysa sacaklarda titreyen bir sercenin ekmek tanesine
kanat cirpmasi..
Ve bir anne duasi kadar icten sevmistim seni..
Fener stadinda Besiktas maci..
Ve parasizligimiz devam ederken,
bütün mavilerimi sana vermistim..
Kaybetmek alnima yazilmis sanki..
Olmadi Birtanem,hayat bana yalan söyledi

Hayat bana yine yalan söyledi
Hayat bana yine yalan söyledi
O en güzel yillarim acilara yenildi

Babanin taini cikipda gittiginiz o kis,
Yine perce yaptirmistik ayakkabilarimiza
Sana söyleyemedim ama,isten ayrilmisti babam
kapanmisti calistigi lokanta..
Senet zamanlari daha bi cökerdi omuzlari
Ve aksam trenlerinin isci yorgunluguyla
daha bir uzardi raylar..
Sitemlerim bile eylenmisti hayata..
Öfkeli bir yanardag isyanlara uyanmisti..
üstelik,üstelik sende yoktun artik..
oysa yalnizca sen öpmüstün gözlerimi..
Bir yani hep eksik kalmis cocuklugumun..
Son tren de kacinca son istasyondan,
öyle kala kalirdik yorgun ve üzgün..
kendime düsmanligim bu yüzden ..
hep kendime pismanligim.
simdi herseyim yarim..
Coktan, fotorafin arkasina ne yazdigimi bile unuttum

Bir silahim olsa,bir silahim
Yoksullugu sakagindan,
Kaybetmeyi kalbinden,
Ve sensizligi alninin tam ortasindan vururdum..!

Düzmece duygular harcim degildi..
uzak denizlerin firtinasiydi bu..
Karli daglarin kekligi..
Yoksuldum yoksul olmasina,
Ama onurluydum.
Simdi ne sen varsin,ne o eski sevdalar
Olsun..!
Üstüme devrilsede bu sagir karanlik
Aksam olur sairlere gün dogar..!

Bir kerecik söyle demistin,söyleyememistim hani,
Iste simdi söylüyorum:

*SENI SEVIYORUM*

Hayat bana yine yalan söyledi
Hayat bana yine yalan söyledi
O en güzel yillarim acilara yenildi