Kolay degil bir yalan bu
Yaralayan koca bir yalan
Yalan iste
Sevdigim yalan
Sarkilardan arta kalan ve sabah bugusu
Ve tarla faresi ve ekmek derdindeki isçi kalbi gibi
Yumusacik sicak bir yalan
Islak gözlerimle geçiyorum
Yarali bir ceylanin kalbinden
Ceplerimde kül var
Bir yangindan arta kalan

Sordugum adreslerde kimse oturmuyor
Ve kimse olmuyor ben sordugum zaman
Hersey bir yalan gibi yandigi zaman
Yalniz oldugunu anliyor insan
Anladim ve geçtim
Yarali bir ceylanin kalbinden
Aynami kirdim,fotograflarimi yaktim
Nasil da acimasizdim tatralarima karsi
Nasil da umarsiz
Su gördüm düsümde
Karanlikti ve gürültüyle çagliyordu
Ceplerimde kül vardi ve yaniyordu
Sonra sabah oluyor
Ve bir ceylan kalbinde alem agliyordu

Hayir,diyordu bir dag köylüsü
Hiç bir sey için geç degil
Ve geç degil
Birsey için hiçbirsey
Birsey vardi öyleyse,birsey
Beni çeken
Günesin dagdasindan uzaga
Kocaman çayirlara çeken birsey
Gümrah irmaklara
Sonra sicaga sonra aciya
Sonra yaralarima merhem olmaya kapima dayanan birsey
Tutsana beni birakmasana
Olsun,yaralasana
Olsun,agrisada
Yalan da olsa kalsana

Dag köylüsü askin oldugu yerde ben varim
Sen Olmasan da ben varim
Yagmur yagar,saçlarim filizlenir
Bir yildiz düser omuzlarima
Islik çalar,islanir,sarkilarimi söyler geçerim kapimdan
Camlarin bugusundan ve yagmurun kokusundan
Tanirlar beni
En iyi Yalanlarini alirim onlarin
Adresler sorarim kimseler oturmaz orada
Ve kimseler olamz ben sordukça
Dagköylüsü
Simdi gidersen
Simdi git
Kalirsan simdi